دانلود تحقیق در مورد مدیریت بحران، دانشجویان، استراتژی، ایران اسلامی

دانلود پایان نامه

یکی از مبانی مهم در مدیریت سیاسی امام (ره)،مردم گرایی وحمایت مردمی است.ایشان با شناخت صحیح مردم ،اعتماد بسیار بالایی به آنها داشته وبراین اساس نسبت به مردم احساس تعهد ومسوولیت می نمودند.امام به دلیل تسلط بر هوای نفس ودوری از حب دنیا دیگر به خود نمی اندیشید وآنچه برایش مهم بود خدمتگزاری به مردم به عنوان خاق خدا بود.ایشان به مردم عشق می ورزید وخود را خدمتگزار مردم می دانست(حسین زاده ،۱۳۸۶: ۲۹-۵۵).
پشتیبانی وحمایت مردم از همان ۱۵ خرداد ۴۲آغاز شده بود تا جائیکه فرمود سزبازان من در گهواره هستند.این حمایت مردمی در ادامه در سال ۵۷ به اوج خود رسید وتوانست با رهبری داعیانه امام(ره) ویاری خداوند بساط حکومت طاغوت را برچیند.در بحران های بوجود آمده پس از انقلاب همه جا مردم پشت سر مقتدای خود حضور داشته وجانفشانی کردند.
امام (ره)در ماجرای تسخیر لانه جاسوسی از همه اقشار خواستند ضمن حمایت از اقدام انقلابی دانشجویان ،برای مقابله با توطئه های امریکا بسیج شوند واز هیچ قدرتی نهراسند امام در واکنش به تهدید نظامی کارتر ،طی بیاناتی در آذر۵۸ ضرورت تشکیل بسیج مستضعفین را صادر نمودند واعلام کردند که همه مملکت نظامی است واز همه مردم خواستند با تمام قوا هر چه فریاد دارند بر سر امریکا بکشند (خمینی،۱۳۸۵،ج۱۱: ۱۲۱).
۵-لیبرالیسم ولیبرالها : لیبرالیسم در اصطلاح به یک گونه طرز تفکر در زمینه‏هاى سیاسى، اقتصادى، فرهنگى و دینی گفته مى‏شود که تکیه اصلى آن بر آزادى هر چه بیشتر و توجه به حقوق طبیعى افراد است لیبرالیسم ایرانی شدیداً تحت تأثیر فرهنگ و تمدن غرب می باشد و بسیاری از نظرات خود را با الهام از جامعه ی اروپایی کسب کرده است.اصولا لیبرالهای ایرانی در بدو انقلاب که در این پژوهش به آن اشاره شده است شامل: نهضت آزادی ، مهندس بازرگان ، ملی مذهبی ها ،بنی صدر وطرفداران دکتر مصدق می شوند که در بدو انقلاب با تشکیل دولت موقت توسط مهندس بازرگان به قدرت رسیدند و پس از استعفای وی و برگزاری انتخابات ریاست جمهوری وانتخاب بنی صدر به عنوان رییس جمهوری مجددا قدرت را در دست گرفتند و در نهایت با فاصله گرفتن وی از اصول انقلاب و خیانت های وی به نظام اسلامی از قدرت عزل و عنان قدرت به دست انقلابیون مذهبی واصیل افتاد وحکومت لیبرالها در نظام اسلامی خاتمه پذیرفت.
۶-لانه جاسوسی: در ابتدای انقلاب اسلامی و زمان حکومت دولت موقت ، در سرتاسر کشور، حرکت‌هایی می‌شد تا جو سیاسی جامعه را ملتهب و پیچیده کند. بعدها معلوم شد که مرکز تمامی این فتنه‌ها و جریانات ضدانقلابی، در سفارت آمریکا در تهران است ؛ در حالیکه موضع منافقانه آمریکا نسبت به انقلاب اسلامی مانع از روشن شدن چهره واقعی آمریکا در میان مردم گردیده بود. به همین جهت، امام خمینی(ره) ، بیانات قاطعی علیه ابرقدرت‌ها و بویژه آمریکا ، ابراز فرمودند و خصوصا با ورود شاه به آمریکا فرمان مقابله را به تمامی دانش‌آموزان و دانشجویان و طلاب علوم دینی صادر نمودند. در چنین شرایطی با هدف وادار کردن آمریکا به استرداد شاه و اموال ملت ایران، دانشجویان تصمیم به اشغال سفارت آمریکا گرفتند. دانشجویان از دانشگاه‌های تهران، پلی‌تکنیک، صنعتی شریف، شهید بهشتی و … گرد هم آمدند و طی یک راهپیمایی تا سفارت آمریکا ، از دیوارهای سفارت بالا رفته و علیرغم مقاومت محافظین و آمریکایی‌ها، سفارت را به تصرف کامل درآوردند. در هنگام تسخیر سفارت، آمریکایی‌ها، به سرعت مشغول نابود کردن بسیاری از اسناد دخالت‌ها و تجاوزارت و غارت‌های خود شدند ولی پس از تسخیر سفارت به سرعت از نابودی باقی ‌مانده اسناد جلوگیری شد و بعدها اسنادی که از لانه جاسوسی آمریکا به دست آمده بود چاپ شده و در اختیار همگان قرار گرفت. به محض انتشار این خبر، مردم بسیاری با خشم و انزجار مقابل لانه جاسوسی تجمع کرده و از حرکت دانشجویان حمایت نمودند. امام خمینی (ره) نیز در پیامی این حرکت را انقلاب دوم و بزرگتر از انقلاب اول نامیدند
۷-جنگ تحمیلی: در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ رژیم بعثی عراق با تصمیم و طرح قبلی و با هدف برانداختن نظام نوپای جمهوری اسلامی جنگی تمام عیار را علیه ایران اسلامی آغاز کرد. صدام حسین رییس جمهور عراق با ظاهر شدن در برابر دوربین‌های تلویزیون عراق با پاره کردن قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر، آغاز تجاوز رژیم بعثی به خاک ایران را اعلام کرد . جنگی نابرابر در شرایطی به ایران اسلامی تحمیل شد که از جانب استکبار جهانی بویژه آمریکا تحت فشار شدیدی قرار داشت و در داخل کشور نیز جناح ‌های وابسته به غرب و شرق ، با ایجاد هیاهوی تبلیغاتی و ایجاد درگیری‌های نظامی در صدد تضعیف نظام بودند و نیروهای نظامی نیز به خاطر تبعات قهری انقلاب، هنوز مراحل بازسازی و ساماندهی را به طور کامل پشت سر ننهاده بودند.. ارتش عراق که بر اساس محاسبات خود از وضعیت داخلی و خارجی ایران، فتح یک هفته‌ای تهران را در سر می‌پرورانید، در روزهای نخست تجاوز، بدون مانعی جدی در مرزها تا دروازه‌های اهواز و خرمشهر پیش تاخت. تحت چنین شرایطی امام خمینی (ره)‌ به خروش آمد و ندای ملکوتیش دل‌های شیفتگان انقلاب و نظام را متوجه دفاع از کیان جمهوری اسلامی نمود؛ بطوریکه، نیروهای مردمی بدون امکانات و تجهیزات و حتی آموزش‌های نظامی به مقاومت پرداختند. علیرغم کارشکنی‌های رییس جمهور وقت بنی‌صدر، دفاع مقدس مردم مسلمان و انقلابی ایران شکل گرفت و نیروهای جوان و شهادت طلب به جبهه‌ها شتافتند. پس از شکل‌گیری اتحاد و انسجام در میان نیروهای انقلابی و طرد نیروهای وابسته، حماسه‌ای مقدس شکل گرفت که در تاریخ ایران اسلامی بی‌سابقه بود.
فصل دوم:
ادبیات وپیشینه تحقیق
(مبانی نظری)
۲-۱-مقدمه
شاید زمانی چیزی به اسم استراتژی وجود نداشت و هر آنچه بود صرفاً مدیریت بحران بود، روی صفحه ساعت سیاست بین الملل، عقربه ها نزدیک به نیم قرن چرخیده اند، اما با وجود این همنشینی طولانی مدت نظام های سیاسی با پدیده بحران و تلاش جهت مدیریت آن، هنوز درک و فهم روشنی از ماهیت پیچیده و مبهم این پدیده، حاصل نگردیده است، به علاوه اینکه، سیر فزاینده تغییر و تحولات نیز بر پیچیدگی و ابهام آن افزوده است.
از آنجا که طیف وسیعی از حوادث بشری و حتی طبیعی غیر مترقبه در قلمرو مدیریت بحران قرار می گیرند، می توان گفت که ادبیات مدیریت بحران گسترده است و مواردی چون جنگ و جنگ گریزی تا مدیریت فجایع طبیعی و بشری را در بر می گیرد.
با توجه به تحولات جنگ سرد و درس های برگرفته از دو جنگ بزرگ جهانی و درگیری های منطقه ای پس از جنگ دوم جهانی در کره و ویتنام و خاورمیانه و همچنین خسارات حاصله بر اثر این درگیری ها و قابلیت تخریبی بسیاری بالای جنگ هسته ای، باید گفت که جایگاه و اهمیت رویکردهای جدید مدیریت بحران نیز به شدت تحت تأثیر این امر قرار گرفته است. از این رو اگر در برهه ای ، استراتژیست ها در پی کسب پیروزی در میدان نبرد و یا مهار بحران به انحاء مختلف بودند، به دنبال بروز جنگ سرد، پیشگیری از بروز بحران در کانون توجه قرار گرفت.
ضرورت مطالعه بحران:بحران یکی از پر استعمال ترین الفاظی است که نماد آشفتگی در سیاست جوامع ملی وبین المللی است.دولتمردان به شهادت زندگی نامه خود،غالبا با بحرانهای متعدد دست وپنجه نرم کرده اند.رابطه تنگاتنگ بحران با مفاهیم دیگر نظیر جنگ،تعارض،انقلاب و… می باشد.زندگی انسان از بدو تاریخ تا کنون همراه وهمزاد با تعارضات اجتماعی، جنگ وخشونت، انقلابهای متعدد علمی ،صنعتی ،فکری،فرهنگی ،سیاسی،اجتماعی و… بوده است که فهم ودرک صحیح از زمینه سیاست وزمانه آن،بدون شناخت ودرک آنها ممکن نیست(حسین زاده جاغرق،۱۳۹۰: ۲۷-۲۸)
بحران از منظر روش شناسی در عرصه فرهنگ ونظریه پردازی،موجب حرکت وپویایی است وبا بروز آنها انگیزه وتلاش جهت دستیابی به الگوهای جدید وتبیین های تازه فراهم می شود(کاظمی،۱۳۷۶ :۵۱).فیل ویلمیامز می گوید«ما بحران ها را به وجود می آوریم واز آنها لذت می بریم،اما چرا؟…بحران با خود نوعی احساس بلند مرتبگی می آورد»(تاجیک،۱۳۷۶ :۲۱)
وقوع بحرانها منجر به توسعه واندیشه دولتمردان می گردد وراه را بر هرگونه محدودیت وقایع پیش بینی شده وقوانین از قبل طراحی شده می بندد.به قولیولیس.اس.گرانت:«کسی که در جنگ بنده وار از قواعد پیروی می کند شکست می خورد»( همان: ۲۱۷)
جوامع اساسا برای کسب دانش وتجربه لازم،جهت شناخت ومهار بحرانها،نیازمند بحران زایی وتهدید شدن هستند.به قول هابز،اگر تهدیدی در کار نباشد بخشی از نقش های بنیادین دولت از بین می رود.عرصه بحران،عرصه بازی هوشمندانه نخبگان وهنر نمایی وفن آزمایی آنان است.به قول هگل،روح دولتها وملت ها،در ورطه بحران ها شکل می گیرد.هر ملتی شکوه،شان،منزلت واقتدار وشخصیت خویش را از طریق چالش ونبرد با بحرانها در صحنه تاریخ به نمایش می گذارد که نقش نخبگان در این میان حساس،مهم وتعیین کننده است(تاجیک،۱۳۷۶: ۸۷)
به طور کلی هر بحران از یک سری روابط متقابل پیچیده تشکیل می شود که در بسیاری از موارد، شناخت ریشه اصلی آن اگر نگوییم غیر ممکن است، باید اعتراف کنیم، بسیار مشکل است. بحران ها عمدتاً نظام های سیاسی و نخبگان حاکم را با شرایطی مشحون از بیم و امید روبرو می سازند. از این رو خالق وضعیتی به شمار میروند که ممکن است به عجز و درماندگی تدبیرگران در برابر تهدیدات بحران ها که غالباًملموس ترند بیانجامد و یا اینکه استراتژیست ها و نخبگان تدبیرگر با شناسایی و تشخیص فرصت های یک وضعیت بحرانی، آن را تبدیل به «عرصه بازی هوشمندانه»خود در جهت بهره برداری از این فرصت های استثنایی نماید. معمولاً بحران ها را با ۳ ویژگی ذیل مورد شناسایی قرار می دهند: الف)هدف های برتر نهاد تصمیم گیرنده را به خطر می اندازد. ب)زمان پاسخ دهی به موقعیت بحرانی به شدت محدود است. ج)وضعیت بحرانی ، تصمیم گیران را با غافلگیری و سر درگمی مواجه می سازد.
ویژگی های مذکور، شرایطی را ترسیم می نماید که حاکی از تهدید وخطر است. شرایطی که در آن یک اشتباه کوچک ممکن است وضعیت بحران را وخیم تر نماید. این وضعیت ناظربر زمینه ها و موضاعات سیاسی،فرهنگی، اقتصادی، نظامی و … و همچنین عرصه های بین المللی ،ملی و منطقه ای، می باشد در نظام سیاست بین الملل، بحران ها، طیف وسیعی از دیپلماسی گرفته تا جنگ را شامل می شوند.
پس از اینکه شرایط از حالت عادی ‌‌به صورت ارادی یا غیر ارادی ـ به یک وضعیت بحرانی سوق می یابد، لزوماً مهار ، کنترل و یا حل و فصل آن مطرح می گردد. اینجاست که «مدیریت بحران» در عکس العمل به بحران ها تبلور می یابد. مدیریت بحران،اصطلاحی است که بر یک سری فعالیت های سازماندهی شده در جهت پاسخ دهی به موقعیت