نظام های حقوقی

دانلود پایان نامه

اتفاق می افتد که تقاضای ثبت علامت مورد قبول اداره مالکیت صنعتی قرار نگرفته و با ذکر علل مربوطه نتیجه را به متقاضی ابلاغ می نماید و او حق دارد تا ده روز از تاریخ ابلاغ اخطاریه در شعبه اول دادگاه عمومی تهران به تصمیم اداره مالکیت صنعتی اعتراض کند. و حکم دادگاه عمومی قابل تجدید نظر است، حال اگر حکم قطعی صادره برخلاف تصمیم اداره مالکیت صنعتی بر قبول ثبت اظهار نامه باشد، اداره مزبور مکلف است ظرف مدت ۱۵ روز از تاریخ ابلاغ رونوشت حکم قطعی ارائه شده، علامت را به ثبت رسانیده و تصدیق رسمی ثبت را صادر کند .
بند دوم- از طریق استفاده عملی و مستمر از علامت

حق استعمال انحصاری علامت تجاری در حقوق ایران، از تاریخ ثبت آن منشاء می گیرد و علامت ثبت شده از تاریخ تسلیم اظهار نامه حمایت می شود . همانگونه که قبلا نیز پیرامون علامت تجاری و ارزش اقتصادی آن بحث گردید، یک علامت به تنهائی و سریع ارزش تجاری پیدا نمی کند ، بلکه بر مرور زمان و استفاده مستمر و تبلیغ بیشتر ارزش اقتصادی یافته و روز به روز بر اعتبار آن افزوده خواهد شد. لذا قوانین کشورها استعمال علامت را الزامی می دانند و برای آن مدت نیز تعیین شده است که اگر علامت مورد استفاده قرار نگرفت، ضمانت اجرای عدم استعمال آن به مرحله می تواند به مرحله اجرا، در آید.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در حقوق ایران نیز استفاده از علامت تجاری الزامی است و چنانچه ظرف مدت مقرر مورد استفاده قرار نگیرد، هر فردی می تواند آن را مورد استفاده قرارداده و دیگر قابلیت ضمانت اجراء و حمایت قانونی را نخواهد داشت، هر چند امکان تحصیل حق انحصاری استفاده از بهره برداری از یک علامت بدون انجام تشریفات ثبتی در قانون صریحا مجاز اعلام نشده است.
مع الوصف جواز چنین روشی از مفهوم بند ه ماده ۳۲ قانون ثبت اختراعات طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب ۱۳۸۶ استفاده می گردد.. به موجب این بند از ماده حقوق علامتی که عین با به طرز گمراه کننده شبیه یا ترجمه یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به یک مؤسسه دیگری در ایران معروف باشد، قابل ثبت نخواهد بود.
حمایت از این حکم قانون برخلاف حمایت هایی که برای حقوق ثبت علائم در مواد مختلف قانون در نظر گرفته شده حمایتی کامل و همه جانبه تلقی نمی شود. زیرا استفاده از علائم معروف را منع نمی کند، بلکه فقط ثبت آن را توسط دیگران ممنوع نموده و حکمی مشابه آنچه در این ماده از قانون مبنی بر حق استفاده اعضای ثبت کننده علامت مقرر شده را در خصوص علائم معرف پیش بینی نموده است.
بدیهی است با استناد به موارد فوق ممکن است بعضاً راه هایی برای نقض حقوق علائم معرف وجود داشته باشد، چرا که احکام موضوعه صرفا ثبت علامت معرف توسط دیگران را بیان نموده و صریحا هر گونه نقض علامت مذکور از جمله استفاده انحصاری را که در ماده ۳۲ آمده، تصریح نکرده است.
همانگونه که درموارد فوق بیان گردید و از محتوای قوانین استنتاج می شود کامل ترین شکل علائم تجاری مورد حمایت، علائم ثبت شده می باشند. برخلاف علائم مشهور که اعمال حمایت های مورد انتظار از این علائم به دلیل فقدان ثبت و نیز نسبت به نظام های حقوقی در باب حمایت یا عدم حمایت دستخوش چالش های فراوانی بوده و هست در زمینه علائم تجاری ثبت شده اصولا این قبیل مشکلات کمتر به چشم می خورد.
از این رو به دلیل آنکه اصولاً قانونگذاران مختلف هر گونه بهره برداری، بکارگیری و انتقال حقوق ناشی از علامت ثبت شده را منوط به اجازه و موافقت دارنده علامت نموده اند از حیث ماهوی کمترین میزان تنش و اختلافات در این زمینه ها متصور خواهد بود.

بدیهی است با توجه به قوانین موضوعه و توضیحات فوق شایان ذکر است که ثبت علامت الزامی ندارد، مگر در مواردی که دولت آن را الزامی نموده که نمونه ای از آن را می توان به ماده ۵ طرح آیین نامه نصب و ثبت اجباری علائم مصوب سال ۱۳۲۸ اشاره نمود.
موافقتنامه تریپس به منظور ثبت علائم تجاری در سطح ملی، اعضاء را نسبت به ثبت علائم بصری و قابل رویت مخیر نموده است. این موضوع به این معنا نیست که سایر احکام و انواع علائم از جمله بویایی و شنوایی قابل ثبت نیستند. در کنوانسیون پاریس راجع به این موضوع اوصافی در خصوص علامت قید نشده است. البته هر کشور عضو طبق موافقتنامه می تواند به جهاتی که در کنوانسیون پاریس تصریح شده است، از ثبت علامت امتناع ورزیده و یا در صورت وقوع ثبت آن را باطل کند، مثلاً، در مواردی که ماهیت علامت به حقوق مکتسبه افراد ثالث لطمه وارد نموده و یا وقتی علائم فاقد صفات متمایز کننده بوده و یا اینکه علائم مذکور مخالف با اخلاق حسنه و یا نظم عمومی جامعه باشند.
گفتار دوم : حقوق انحصاری علامت تجاری
حقوق انحصاری عموما در برخی از نظام های حقوقی برای مالکان علائم تجاری ثبت شده و بعضا حتی صاحبان علائم تجاری ثبت نشده تحت شرایطی حق انحصاری و ممانعت از بهره برداری برای اشخاص ثالث ایجاد نموده و آنها را به کسب موافقت از آنان برای استفاده تجاری از علائم یکسان یا مشابه برای کالاها یا خدمات یکسان و یا مشابه ملزم می نمایند. از آنجائیکه احتمال سردرگمی در استفاده از علائم یکسان برای کالاها وخدمات مشابه مفروض می باشد، بدیهی است استفاده از اینگونه علائم نباید منجر به سردرگمی مصرف کنندگان کالاها یا خدمات شود.
این موضوع در موافقتنامه تریپس با بیان روشن مورد تأیید قرار گرفته و ضمنا تصریح شده که این حقوق انحصاری به هیچ یک از حقوق مکتسبه قبل لطمه وارد نخواهد کرد. همچنین به حق تقدم در استعمال آن بدون ثبت و همچنین حقوق اشخاص ثالث نیز اشاره نموده است.
جنبه استفاده از حقوق انحصاری توسط مالک علامت تجاری در قوانین ملی کشورها موردحمایت و تأکید جدی قرار گرفته و عموما حقوق مکتسبه گذشته و حقوق ایجاد شده برای صاحبان علائم را محترم قابل حمایت می دانند و این موضوع از جمله حقوق اساسی و مورد توافق همه کشورهای عضو می باشد. اعطای حقوق انحصاری به مالک علامت تجاری بدین معنا نیست که مالک به صرف ثبت علامت و دارا شدن این حقوق بتواند از علامت تجاری ثبت شده خود برای کالاها و خدمات مورد نظر استفاده کند، زیرا اغلب براساس قوانین ملی کشورها، اعمال این حقوق مشروط و مقید بوده و با محدودیت ها و چارچوب های خاصی مواجه خواهد بود.
حق انحصاری استفاده از علامت تجاری که بعضاً ممکن است نامحدود باشد، به صاحب آن اجازه می دهد تا برای بنگاه اقتصادی خود شهرت و اعتبار کسب نموده و از سوء استفاده دیگران و گمراهی مصرف کنندگان از طریق ارتباطات کاذب با بنگاههایی که با آنها مرتبط نیستند، جلوگیری نمایند.
از سوی دیگر در برخی از قوانین ملی کشورها به استفاده از علائم تجاری ثبت شده توسط مالک علامت اشاره شده و این حق برای مالک علامت به صراحت به رسیمت شناخته شده است، لیکن مصادیق و دامنه این حقوق کاملا تعیین و مشخص نشده است. ولی در قوانین ملی برخی کشورها این مصادیق تصریح شده است .
بند اول: حق بهره برداری انحصاری
اصولا حقوق مالکیت فکری یکی از مصادیق مهم حقوق انحصاری مالک علامت تجاری نسبت به حق استفاده از علامت و کالاها وخدماتی است که علامت برای آن ها به ثبت رسیده است. این حق حمایت ناشی از ثبت علامت بوده که به صاحب آن تعلق می گیرد که با انحصار مفهوم و معنا می یابید و همواره شکلی از انحصار در همه صور این حقوق به چشم می خورد. در خصوص علائم تجاری نیز حقوق انحصاری تخصیص یافته به دارنده آن در بکارگیری و استفاده انحصاری از آن و نیز امکان تصرف حقوق در این حق خلاصه می شود و سایر حقوق همگی متفرع برهمین حق می باشند. این حق دارای دو چهره سلبی و ایجابی است. انحصاری بودن این حق مفید حق دارنده علامت و منع اغیار از بهره برداری غیر مجاز می باشد. در ماده ۳۱ قانون ثبت اختراعات وعلائم تجاری حقوق انحصاری را به فردی می دهد که علامت را براساس مقررات به ثبت، رساینده باشد.
همچنین درماده ۴۰ این قانون مقرر می دارد که حق بهره برداری از علامت برای صاحب علامت تجاری بوده و استعمال آن توسط دیگران را مشروط به موافقت مالک آن می داند.
همانگونه که از مفاد و مندرجات قوانین فوق مستفاد می شود، این دو حکم قانونی حمایت های انحصاری از علامت تجاری را از دیدگاه قانونگذار در این مورد منوط به ثبت علامت می دانند و حقوق مربوطه را می توان منحصر به علائم غیر معرف دانسته و از ثبت کردن علامت مشابه منع می کند. همچنین در این راستا صرفاً حق انحصاری را برای دارنده حقوق چنین علامت تجاری به رسمیت می شناسد.
درکنوانسیون پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی در رابطه با موضوع حقوق انحصاری ناشی از ثبت علامت تجاری به صراحت حکمی نیامده است، لیکن درماده ۱۶ موافقتنامه تریپس تحت عنوان حقوق انحصاری در بند اول ماده فوق مقرر می دارد که “مالک علامت تجاری ثبت شده حق انحصاری برای ممانعت از اشخاص ثالثی را خواهد داشت که بدون کسب موافقت مالک در جریان تجارت از علائم یکسان یا مشابه برای کالاها یا خدمات یکسان یا مشابهی که این علامت تجاری در خصوص آنها به ثبت رسیده است، استفاده می کنند، مشروط بر اینکه چنین استفاده ای احتمالاً منجر به سردر گمی مصرف کننده گردد”.
بند دوم: حق منع استفاده دیگران
حق انحصاری علاوه بر جنبه های مثبتی که برای آن قبلا مطرح شد، دارای جنبه های منفی نیز می باشد. این موضوع بدان معناست که مالک علامت تجاری ثبت شده می تواند استفاده دیگران از علامت تجاری ثبت شده را مانع شود. به عبارت دیگر استفاده از علامت تجاری ثبت شده توسط اشخاص ثالث صرفا با تحصیل و اخذ رضایت از صاحب علامت تجاری یا قائم مقام قانونی وی امکانپذیر است و چنانچه شخص ثالث بودن اخذ رضایت از صاحب علامت تجاری آن را مورد بهره برداری قرار دهد، اقدام وی دارای وصف مجرمانه است.
از سوی دیگر می توان بنابر مفهوم ماده ۶ مکرر موافقتنامه پاریس و بند ھ از ماده ۳۲ قانون ثبت اختراعات و علائم تجاری سال ۱۳۸۶ در خصوص حمایت های انحصار ی از علامت تجاری اینگونه استنباط نمود که قانونگذار به جای حمایت ایجابی از روش های حمایتی سلبی سود جسته و با منع ثبت علامت مشابه حق انحصای را صرفا به دارنده آن علامت اختصاص داده است، یعنی از طرفی دیگران را از ثبت علامت مشابه جلوگیری نموده و از سوی دیگر نسبت به بهره برداری و استفاده آنها بدون اجازه صاحب علامت منع کرده است.
موافقتنامه تریپس براین حق انحصاری استثناء مهمی را براساس کنوانسیون پاریس وارد می‌سازد و آن را توسعه می بخشد و این استثناء به علائم مشهور مربوط می‌شود. براساس کنوانسیون پاریس، کشورهای عضو باید خواه به اعتبار سمت خود چنانچه قانون داخلی کشور اجازه دهد و یا بنا به تقاضای طرف ذینفع، علامت تجاری را که تشکیل یافته است از نقل یا تقلید یا ترجمه ای که مؤثر در ایجاد اشتباه با علامتی باشد که مقام ذیصلاح کشور ثبت کننده یا استعمال کننده معتقد باشد، آن علامت مشهور است و این علامت مشهور از قبل متعلق به شخصی است که می تواند از آن علامت برای هر نوع کالا یا خدمات مشابه استفاده نماید و این استفاده آن را توسط دیگران ممنوع نماید. لذا این چنین حمایتی مبتنی بر شهرت علامت بوده و حتی اگر به ثبت نرسیده باشد، هیچکس نمی تواند از آن بهره برداری نماید.
در این زمینه شکی وجود ندارد، علائمی که در اذهان جامعه نقش بسته و احتمال بروز سردرگمی برای مصرف کننده را ندارد و برای سالهای متمادی موجبات اعتماد مصرف کنندگان را فراهم نموده، برای دارنده آن حق انحصاری ایجاد خواهد کرد.
گفتارسوم: اعمال ناقض حقوق مالک علامت واستثنائات
کسب حقوق مالکیت معنوی در صورتی که بطور مؤثر از حیث

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *